Ohh já, ég er alveg dauðþreytt eins og sést kannski á mynd dagsins. Við keyrðum langa leið til þess að sækja hræódýra vöggu sem ég fann netinu. Vaggan er gömul og líklegast heimasmíðuð á sínum tíma. Hún er gerð úr tré en þar sem hún er orðin svolítið aflituð og rispuð ætlum við að mála hana hvíta (lesist: Thomas málar hana hvíta).
Svo erum við búin að vera eins og rakettur hérna heima. Það er líklegast mér að kenna þar sem ég er byrjuð í hreiðurgerð og allt þarf að vera hreint alltaf. Og þar sem ég verð fljótt þreytt þá skipa ég Thomas fyrir og hann gerir eins og ég segi þar sem ég er hormónasprengja. Ég er einmitt komin með þá tilfiningu að mér finnst við ekki nærri því að vera tilbúin. Þrátt fyrir að við eigum öll þau föt sem við þurfum og öll barnahúsgögn eru komin í hús. Samt finnst mér við laaaangt frá því að vera tilbúin... og mig klæjar í fingurnar að fara út að versla það sem vantar.
Já ég verð alveg rosalega fljótt þreytt. En það er svosem allt í lagi þar sem ég get tekið mér nægan tíma í allt. Mér er byrjað að finnast óþæginlegt að beygja mig en ekki vegna þess að kúlan er fyrir, ó nei, heldur er það þessi leiðinlegi brjóstsviði sem er fyrir. Fæ alveg magasýrurnar upp í háls þegar ég beygi mig.
Ég hlakka meira og meira til þess að hitta stelpuna okkar. En ég fæ þó svona nett kvíðaköst inn á milli "GUUUUÐ! Er ÉG að fara að verða MAMMA?!". Ég byrja að hugsa um allskonar vitleysu eins og hvað ef ég nú missi hana á gólfið, ég er nú soddan klaufi. Svo þetta skiptir svolítið, einn daginn er ég bara svo tilbúin að verða heimsins besta mamma og svo hinn fæ ég nett taugaáfall yfir titlinum. Þetta er samt víst voða eðlilegt svona undir það síðasta.
Jæja, ég ætla að halda áfram í þessu fótabaði og reyna að slaka smá á eftir þennan eeeerfiða dag.
Þangað til næst,
Elísabet
No comments:
Post a Comment