Já! Svo er ég komin 17 vikur á leið... ótrúlegt að ég sé komin svona langt. Ég man þegar ég var 5 vikur þá hélt ég að tíminn myndi aldrei líða, og ég myndi vera komin 5 vikur á leið að eilífu. Sautjánda vikan hefur líka alltaf verið "örugga" vikan mín. Ef ég myndi ná þessari viku þá hlyti að vera allt í lagi með barnið. Ég verð nú að viðurkenna að ég er ekkert rólegri. En ætli óléttar konur séu ekki alltaf með áhyggjur.
En það frábærasta gerðist á þriðjudaginn. Ég fann fyrir sprikli í maganum! Og í þetta skipti er ég 110% viss um að þetta sé litla krílið. Ótrúlega merkileg tilfining. Í gærdag fann ég svo ekkert og var orðin frekar fúl, en svo lét barnið í sér heyra í gærkvöldi þegar ég lá upp í rúmmi. Og spriklaði í alveg rúma mínútu. Í morgun þegar ég vaknaði fékk ég líka nokkur pot í magan! Vá hvað það er gaman! Ég get nú varla kallað þetta spörk, meira svona sprikl og pot.
Núna ætlum við að byrja að vinna í því að Thomas finni fyrir því líka. "Spörkin" eru enn of veik til þess að hann finni fyrir því. En ég set alltaf hönd á magan þegar ég finn fyrir því og athuga hvort spriklið "komi í gegn". Þegar það gerist mun ég garga á Thomas að hann eigi koma.
Ég er byrjuð að fá illt í mjaðmirnar á kvöldin. Ég þarf að fara til læknis og athuga hvað þetta sé. Í versta falli gæti þetta verið grindargliðnun, en ég efast það... vona allavegana ekki. En það eru margar sem fá illt í grindina þó að þær séu ekki með grindargliðnun. Ég þarf bara að passa að halda mér í gangi og ekki ofreyna mig.
Ég er enn að æla. Og ég er þreytt, þreytt, þreytt á því. Það er yfirleitt á kvöldin rétt áður en ég fer að sofa. Þó æli ég ekki eins mikið og oft og áður. Svo mér fer "batnandi".
Við vorum í fyrsta tíma hjá ljósmóðurinni í gær. Það var eiginlega gagnslaust. Hún gerði ekkert nema að tala um að ég ætti að borða hollt og halda mér í gangi. Svo fékk ég fullt af bæklingum... um hollt mataræði og hreyfingu. Hún mældi ekki einu sinni blóðþrýsting né vigtaði mig. En góðu fréttirnar eru að ég fæ að fara í þennan "óléttu-fitubollu" klúbb. Það er pláss í hópnum svo að ég var velkomin! Vúbbí! Ókeypis óléttusund, hér kem ég!
Þangað til næst,
Elísabet og spriklandi síli.
ég var líka ælandi reglulega fram að 17/18 viku, frekar fúlt, en það var einmitt farið að minnka mikið á þessum tíma. Þetta hlýtur að fara að vera búið hjá þér :)
ReplyDeleteÞað er svo geggjað að finna krílin hreyfa sig! en ég var eins og þú, alltaf að hugsa um "save" vikur, ef ég komin svona langt, hlýt ég að hætta að hafa áhyggjur, en það kom aldrei, allavega ekki sá tími sem ég var alveg áhyggjulaus, maður finnur sér alltaf eitthvað ;) skemmtu þér vel í sundinu, ég hef heyrt að svona meðgöngusund sé geggjað :) ég fór í jóga, mæli líka með því :)
bumban þín er æðisleg :)